Willem is 36 jaar, gehuwd met Sharon en vader van Sarah van drie. Hij werkt sinds 2013 bij Fokker Elmo, een onderneming uit de Fokker groep die is gespecialiseerd in luchtvaart gerelateerde bedradings-technologie. Daarvoor was hij senior legal counsel bij SABIC, legal counsel bij Friesland Campina en advocaat bij Holla Poelman advocaten.

Vier feiten over WillemWillem_Ketelaars

Must-see: voorstellingen van Diederik van Vleuten. Vanaf oktober is zijn nieuwe voorstelling De Grote Oorlog te zien. Zijn eerdere voorstelling Buiten Schot, over de Eerste Wereldoorlog, kan vanaf november op dvd besteld worden.

Beste lunchplek? Gewoon hier beneden in de Fokker Elmo kantine; onze kok (Jurgen Frosch) had even goed in een sterrenrestaurant kunnen werken. Hij maakt (samen met het facilitaire team) de heerlijkste lunches en wordt zeer gewaardeerd. Dat blijkt ook wel uit het feit dat hij telkens weer in de ondernemingsraad gekozen wordt. Iedereen kent hem en hij kent iedereen.

Bijzonder moment? Ik ben in 2010 verkiesbaar geweest voor de Tweede Kamer namens het CDA, op een eerzame maar totaal onverkiesbare 73ste plek. Dat was erg leuk. Ik heb 583 voorkeursstemmen gehaald (267 stemmen minder dan Sybrand Buma destijds). Veel te weinig voor een voorkeurszetel, maar toch een leuke en erg leerzame ervaring.

Een mooie vakantiebestemming? De Grand Canyon vond ik prachtig! Daar ga ik nog een keer doorheen vliegen.

Een liedje om te huilen zo mooi? Der Weg van Herbert Grönemeyer. Later niet geheel onverdienstelijk vertaald door Guus Meeuwis met De Weg.

Als je geen bedrijfsjurist was, was je…?

Piloot! De luchtvaart heeft me altijd bovenmatig geïnteresseerd. Als kind wilde ik al heel graag piloot worden, maar helaas waren mijn ogen niet goed genoeg voor de luchtmacht. Op mijn achttiende besloot ik die droom te laten vliegen. Maar ik heb me altijd voorgenomen om sportvlieger te worden en om de kans te grijpen als ik iets in de luchtvaart zou kunnen doen.
Iets meer dan een jaar geleden zag ik een vacature voor een bedrijfsjurist met passie voor de luchtvaart voorbijkomen. Die kon ik niet aan me voorbij laten gaan. Een maand later had ik de baan bij Fokker Elmo. Begin dit jaar heb ik ook nog mijn vliegbrevet gehaald. Ik probeer iedere twee, drie weken minimaal een half uur te vliegen. Ik vlieg af en toe naar mijn ouders die op Ameland wonen, daar doe ik dan hooguit anderhalf uur over (in plaats van drie uur met de auto en daarna drie kwartier met de boot).

Wie is jouw voorbeeld?

Don Denneman, mijn patroon bij Holla Poelman advocaten. Hij had de gave om moeilijke zaken, of soms ronduit slecht nieuws zo uit te leggen aan cliënten dat ze het niet alleen begrepen, maar ook nog tevreden waren met de uitkomst. Daarnaast was hij ook een begenadigd pleiter. Zijn haast natuurlijke – ik weet niet of het aangeleerd of aangeboren was – vermogen om te begrijpen met wie hij sprak en informatie duidelijk en zonder voorbehoud te brengen, heeft me geïnspireerd. Ik hoop ooit dat niveau te halen. In Groningen was ik tijdens mijn studietijd lid van het CDJA en actief in de debatclub daarvan. Daar heb ik veel geleerd. Zoveel dat ik in 1998 het Kei-eloquentia debat heb gewonnen. En dat terwijl ik daarvoor nauwelijks durfde te spreken in het openbaar.

Hoe kijk je terug op je tijd als advocaat?

Het is een heel goede leerschool geweest, een snelkookpan om de dingen die je in theorie hebt behandeld op de universiteit snel gestructureerd en geordend in je hoofd te krijgen. Het is zonder meer een elementair onderdeel geweest in mijn latere ontwikkeling als bedrijfsjurist en ik had het niet moeten en willen missen. Ik had na mijn afstuderen echter de ambitie om het bedrijfsleven in te gaan en ben uiteindelijk maar twee jaar advocaat gebleven. Om zo hoog in het juridische geweldspectrum te opereren en om een echt goede procesjurist te zijn, moet je ook de innerlijke drang hebben om jezelf iedere keer weer voor de rechtbank te bewijzen. Dat vuur en die drang heb ik niet in die mate; ik ben ook veel liever betrokken bij het voorkomen en oplossen van problemen, dan achteraf bij het uitvechten ervan.

Waar gaat het heen met de rol van de bedrijfsjurist?

Het valt mij op dat door de economische inkrimping de budgetten van veel juridische afdelingen kleiner zijn geworden. Daarmee slinkt ook de mogelijkheid om dingen te outsourcen. De bedrijfsjurist moet daardoor tegenwoordig veel meer zelf doen en een duizendpoot zijn. Alhoewel ik dit erg leuk vind, gaat het op den duur onherroepelijk wringen: de hoeveelheid eigen werk stijgt, maar de budgetten krimpen. Ik denk dat het antwoord op dat probleem zal zijn dat de bedrijfsjurist een soort legal-knowledge ingenieur wordt. Iemand die snel weet waar hij kennis vandaan kan halen en dus niet iemand die steeds het wiel moet uitvinden. Dat concept kan alleen succesvol zijn als je beschikt over de juiste (online) tools en een goed, uitgebreid kennisnetwerk. We moeten slimmer omgaan met documenten en standaarden; documenten moeten beter en slimmer worden opgeslagen en beheerd zodat je makkelijker in de databases kan zoeken. De tools daarvoor zijn al voorhanden, daar kunnen en moeten we veel meer mee gaan doen.

Hoe zie jij de verhouding tussen de bedrijfsjurist en het management?

Het legal team is hier een vast onderdeel van de groep die bijna altijd gehoord wordt voordat een significant besluit wordt genomen. Het management luistert naar ons. Het is een fijne manier van werken omdat we de processen in het bedrijf daardoor nauw volgen. Dit past ook bij me; ik ben erg nieuwsgierig en wil veel weten, ook als het niet direct raakvlak lijkt te hebben met het traditioneel juridische speelveld: ik ben een alleseter als het om informatie gaat.

In dit proces wordt van ons als legal team verwacht dat we meedenken en risico’s benoemen. Een bedrijfsjurist is niet alleen iemand die juridische kennis overdraagt, maar ook iemand die een bepaald vertrouwen brengt. Dat lukt alleen als je boodschap helder is. Ik moet dus een volledig en duidelijk beeld geven op basis waarvan het management een verantwoorde keuze kan maken. Ik kan prima leven met een situatie waarin ik een risico heb gesignaleerd en men besluit er toch mee door te gaan omdat dit risico aanvaardbaar wordt geacht. Sterker nog, als ik manager was geweest, had ik misschien wel hetzelfde gedaan. Maar mijn organisatie kent wel een sterke compliance cultuur; het management gaat nooit akkoord met dingen die juridisch niet in de haak zijn en verwacht ook van het legal team dat we scherp zijn op dit vlak.

Waar loop je als bedrijfsjurist tegenaan?

Ik voel me bij Fokker Elmo, als interne bedrijfsjurist, serieuzer genomen dan als externe advocaat. De mensen met wie ik werk hebben nu een jaar de kans gekregen om mij te leren kennen, daardoor weten ze wie het zegt; ik word door het management en de rest van de business serieus genomen. Waar ik wel tegenaan loop is dat ik zo veel tijd kwijt bent aan het ondersteunen van de core-business dat ik weinig tijd over heb voor het verbeteren van processen. Het werken aan tools, het creëren van standaard templates, dat zijn allemaal dingen die op termijn werk kunnen besparen, maar waar ik nog niet voldoende aan toekom; vooral omdat het zo verschrikkelijk druk is. Ik zou wat meer trainingen willen volgen (en daar is ook gewoon budget voor) maar ik kom er gewoon te weinig aan toe.

Tip van Willem

www.onecle.com is een Angelsaksische databank met gratis overeenkomsten. Een heel nuttige website.